همزمان با آغاز سال تحصیلی، موضوع فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان بار دیگر به یکی از مسائل مورد توجه حوزه سلامت تبدیل شد. وزیر بهداشت در مراسم آغاز سال تحصیلی که اول مهر ۱۴۰۵ برگزار شد، کم‌تحرکی را یکی از مشکلات سلامت کودکان دانست و گفت کاهش فعالیت بدنی می‌تواند با اضافه‌وزن، چاقی، دیابت و بیماری‌های مختلف ارتباط داشته باشد.
این موضوع فقط مربوط به ساعت ورزش مدرسه نیست.
کودک کم‌تحرک فقط ورزش نمی‌کند؟
کم‌تحرکی مجموعه‌ای از رفتارهاست.
دانش‌آموز ممکن است در مدرسه مدت زیادی بنشیند، بعد از بازگشت به خانه ساعت‌ها با تلفن همراه یا رایانه کار کند و برای رفت‌وآمد نیز از خودرو استفاده کند.
در این حالت حتی اگر هفته‌ای یک جلسه ورزش داشته باشد، مجموع فعالیت روزانه همچنان می‌تواند پایین باشد.
به همین دلیل، سبک زندگی فعال باید فراتر از «کلاس ورزش» تعریف شود.
چرا دوران مدرسه اهمیت ویژه دارد؟
عادت‌هایی که در کودکی و نوجوانی شکل می‌گیرند، می‌توانند تا سال‌های بزرگسالی ادامه پیدا کنند.
اگر کودک از همان سال‌های مدرسه به نشستن طولانی، خوراکی‌های پرکالری و سرگرمی‌های کاملاً کم‌تحرک عادت کند، تغییر این الگو در بزرگسالی دشوارتر خواهد شد.
برعکس، اگر حرکت، بازی، پیاده‌روی و تغذیه متعادل بخشی از زندگی عادی کودک باشد، فعالیت بدنی به یک وظیفه سنگین تبدیل نمی‌شود.
نقش خانواده و مدرسه
وزیر بهداشت اعلام کرده برنامه‌ای مشترک با آموزش‌وپرورش برای توجه بیشتر به سلامت دانش‌آموزان در حوزه‌هایی مانند کنترل وزن، تحرک، بهداشت عمومی و تغذیه در حال پیگیری است.
این مسئله نشان می‌دهد حل کم‌تحرکی صرفاً با توصیه به کودک امکان‌پذیر نیست.
محیط مدرسه، برنامه روزانه، امکانات ورزشی و رفتار خانواده همگی در میزان فعالیت کودک نقش دارند.
تغذیه کنار تحرک قرار می‌گیرد
وزارت بهداشت همچنین بر اهمیت آموزش تغذیه در مدارس تأکید کرده و توزیع شیر مدارس را نیز از برنامه‌های جاری عنوان کرده است.
این نکته مهم است، زیرا فعالیت بدنی و تغذیه از یکدیگر جدا نیستند.
کودکی که فعالیت کمی دارد و همزمان کالری زیادی از خوراکی‌های پرقند و پرچربی دریافت می‌کند، در شرایط متفاوتی نسبت به کودکی قرار دارد که فعالیت بیشتری دارد و الگوی غذایی متعادل‌تری دنبال می‌کند.
یک راه ساده برای خانواده‌ها
قرار نیست همه کودکان ورزشکار حرفه‌ای شوند.
بازی در فضای باز، پیاده‌روی خانوادگی، استفاده کمتر از خودرو برای مسیرهای کوتاه، محدود کردن زمان نشستن طولانی و تشویق کودک به فعالیتی که واقعاً از آن لذت می‌برد، می‌تواند شروع مناسبی باشد.
البته کودکان دارای بیماری یا محدودیت جسمی باید فعالیت متناسب با شرایط خود داشته باشند.
جمع‌بندی: هشدار وزارت بهداشت درباره کم‌تحرکی دانش‌آموزان را می‌توان فراتر از یک مسئله ورزشی دید. مسئله اصلی، شکل‌گیری سبک زندگی کم‌تحرک از سنین پایین است؛ موضوعی که پیشگیری از آن می‌تواند در سال‌های آینده برای سلامت فرد و جامعه اهمیت زیادی داشته باشد.
🔗 لینک کوتاه این خبر: