چرا با وجود فقر مطلق، کافهها در تهران مثل قارچ تکثیر میشوند؟
پشت پرده این همه افتتاحیه رنگارنگ، یک حقیقت تلخ نهفته است؛ نبود فرصت شغلی و سرمایهگذاری مولد، نقدینگی مردم را به سمت کافهداری کشانده است.
وقتی کسی راهی برای کسبوکار واقعی پیدا نمیکند، با سرمایه شخصی و امید به «اقتصاد تجربه»، سراغ فروش قهوه میرود. اما بازار اشباع شده و رقابت به قدری سنگین است که به زودی باید شاهد مرگ دسته جمعی بسیاری از این واحدها باشیم.
افزایش تعداد کافهها، رشد نیست؛ بلکه یک فرسایش عمومی برای گرفتن سهم از یک بازار کوچک است. این یعنی صاحب کافه هم مثل مشتری، برای بقا میجنگد
🔗 لینک کوتاه این خبر: