مدیران آسانسوری معمولا در بزنگاه ها شخصیت واقعی خود را نشان می دهند. از جمله یکی از مدیران مشهور آسانسوری نفت، در کشمکش اخیر میان وزارت نفت و هلدینگ خلیج فارس، از سه ماه قبل ناگهان با یک دنده معکوس حرفه ای، مسیر عوض کرد و وجه پنهان شخصیت خود را علنی ساخت.
اما او به معکوس کشیدن قانع نبود و همچنان به دنده عقب خود ادامه داده است.
ح.ح به تازگی هم در جریان مجمع هلدینگ خلیج فارس بر مسندی نشسته بود که روزگاری خواب آن را هم نمیدید گفته است که او محصول امضای طلایی نیست.کارنامه او اما چیز دیگری می گوید؛ کسی که بالاترین سطح کاری اش در صنعت نفت،
کارشناسی در یکی از ادارات شرکت نفت و گاز زاگرس جنوبی در استان فارس بود، اگر عنوان ” نماینده اسبق مجلس” را نداشت و اگر نگاه فعلی نفت نبود، نشستن سالهای اخیرش بر صندلی ریاست هیئت مدیره یک هلدینگ بزرگ پتروشیمی برایش به یک رویای دست نیافتنی و یک ارزوی محال شبیه بود.او زمانی که وزیر سابق نفت را “یکی از حاج قاسم های نفت” توصیف کرد از چشم خیلی از قدیمی های نفت و حلقه انقلابی های این صنعت افتاد، با آن توصیف بی تناسب، او مشهور شد به اینکه نه حاج قاسم را شناخته و نه قدر و قیمت او را دانسته است .
این کشمکش های اداری و سازمانی تمام می شود، اما کمترین دستاوردش محک خوردن شخصیت افرادی است که بدون عیارواقعی،رشد کردند .
این افراد بوی آسانسور رشد مصنوعی می دهند هرچقدر هم تلاش کنند با ظاهر مدرک تحصیلی و حرف های شعاری، بوی آسانسور را دور کنند شدنی نیست.
🔗 لینک کوتاه این خبر: