خبر غیبت آیت‌الله سیستانی در مراسم تشییع رهبر شهید، در فضای مجازی با تفاسیر سیاسی گسترده‌ای همراه شد. اما آیا این غیبت نشانه فاصله گرفتن نجف از قم است یا صرفاً یک رویه سنتی؟
انتشار پیامی منسوب به فرزند آیت‌الله سیستانی درباره کسالت ایشان، جرقه‌ای بود برای ورود به مباحثی که مرز میان دین و سیاست را نشانه می‌گرفت. اگرچه این پیام فاقد تأیید رسمی از سوی دفتر مرجعیت نجف بود و متعاقباً با تکذیب یک رسانه محلی عراقی روبه‌رو شد، اما بازتاب‌های آن نشان داد که تفاوت دیدگاه‌های حوزه قم و نجف همچنان برای افکار عمومی حساسیت‌زاست. نکته قابل‌تأمل در این میان، خویشتن‌داری طرفین بود؛ رسانه‌هایی که سابقه انتقاد از بیت مرجعیت نجف را داشتند، این بار با احتیاط از کنار ماجرا گذشتند و دفتر مرجعیت نیز وارد تنش علنی نشد. به نظر می‌رسد مدیریت هوشمندانه این حاشیه، تلاشی برای جلوگیری از تبدیل یک رویدادِ صرفاً «تشریفاتی و سنتی» به یک «منازعه سیاسی» بوده است؛ چرا که آیت‌الله سیستانی پیش‌تر با پیام‌های رسمی، موضع خود را در قبال فقدان رهبر فقید و حمایت از وحدت ملی ایران مشخص کرده بود.
🔗 لینک کوتاه این خبر: