دکتر کامبیز مهدیزاده، مشاور و دستیار ویژه دیپلماسی عمومی و ارتباطاترئیس بنیاد ایرانشناسی ریاست جمهوری
صلح؛ یعنی هیچ کودکی در هیچ جای جهان صدای انفجار را به جای لالایی به یاد نیاورد.
به گزارش «اخبار لحظهای»، دکتر کامبیز مهدیزاده، مشاور و دستیار ویژه دیپلماسی عمومی و ارتباطات رئیس بنیاد ایرانشناسی ریاست جمهوری
صلح؛ یعنی هیچ کودکی در هیچ جای جهان صدای انفجار را به جای لالایی به یاد نیاورد.
در روز جهانی صلح، در بنیاد ایرانشناسی، میزبان سفیران کشورهایی بودیم که هر یک نماینده بخشی از جهاناند؛
جهانِ متفاوت با زبانها، فرهنگها، تاریخها و نگاههای گوناگون، اما با یک آرزوی مشترک: امنیت و صلح برای انسان.
اما برای ایران، صلح صرفاً یک مناسبت در تقویم نیست؛ بخشی از حافظه تاریخی این سرزمین است.
بیش از ۲۵۰۰ سال پیش، در روزگار کوروش بزرگ، متنی بر استوانهای گِلی ثبت شد که از برقراری صلح، بازگرداندن آیینها و بازگرداندن مردمان تبعیدشده سخن میگفت.
شاید به همین دلیل است که وقتی از ایران سخن میگوییم، نمیتوانیم از فرهنگ گفتوگو، همزیستی و احترام به دیگری سخن نگوییم.
ایران امروز نیز، در شرایطی که خود با جنگ و حمله نظامی روبهرو شده است، پیام صلح را از یاد نبرده است.
دفاع از سرزمین و امنیت ملی، با آرزوی صلح برای انسانها منافاتی ندارد.
صلح به معنای تسلیم نیست؛ صلح، انتخاب انسان برای ساختن آیندهای است که در آن امنیت، جایگزین ترس و گفتوگو، جایگزین گلوله و بمب شود.
در جهانی که دیوارهای بیاعتمادی بلند شدهاند، شاید بیش از همیشه به پل نیاز داریم.
صلح از جایی آغاز میشود که انسان، انسان آن سوی مرز را هم انسان ببیند.
دوستی یعنی بتوانیم متفاوت باشیم و همچنان کنار یکدیگر بایستیم.
و صلح یعنی شجاعتِ انتخاب گفتوگو، حتی وقتی صدای جنگ بلندتر است.
ما در سرزمینی گرد هم آمدهایم که تاریخش با نامهای بزرگی چون کوروش، داریوش، فردوسی، سعدی و حافظ گره خورده است؛ سرزمینی که در ادبیاتش بارها انسان را به مهر، مدارا و همدلی فراخواندهاند.
سعدی قرنها پیش گفت:
«بنی آدم اعضای یکدیگرندکه در آفرینش ز یک گوهرند»
امروز، شاید این بیت بیش از هر زمان دیگری یک پیام دیپلماتیک باشد.
جهان به سلاحهای بیشتری نیاز ندارد؛به اعتماد بیشتری نیاز دارد.
جهان به دیوارهای بیشتری نیاز ندارد؛به پل بیشتری نیاز دارد.
و انسان، بیش از هر چیز، به این اطمینان نیاز دارد که آینده را میتوان نه با ترس، که با دوستی ساخت.
امروز، در حضور سفیران ملتهای مختلف، یک پیام ساده را تکرار میکنیم:
ایران برای صلح سخن میگوید؛برای امنیت میایستد؛و برای دوستی دست دراز میکند.
چون صلح، فقط نبودن جنگ نیست؛
صلح، تواناییِ دوست داشتنِ جهان با وجود تمام تفاوتهایش است.
و شاید زیباترین تعریف صلح همین باشد:
صلح یعنی هیچ کودکی، در هیچ جای جهان، صدای انفجار را به جای لالایی به یاد نیاورد.
صلح یعنی هیچ کودکی پای خود را روی مین جا نگذارد.

🔗 لینک کوتاه این خبر: