اعلام نظر نهایی: خروج بنزین از چرخه گرانی. وقتی محمدسعید احدیان، مشاور رئیس مجلس، خبر عدم افزایش قیمت بنزین را در ایکس منتشر کرد، بیش از آنکه یک خبر ساده باشد، یک پیام سیاسی خوانده شد. در شرایطی که کسری بودجه و فشار تحریمها گزینه افزایش قیمت را پرتکرار کرده بود، این تصمیم یک سیگنال روشن به افکار عمومی است.
عقبنشینی از حساسیت اقتصادی یا تاکتیک دولت؟ افزایش قیمت بنزین همیشه به لحاظ اجتماعی گرانترین تصمیم اقتصادی دولتها بوده است. سابقه اعتراضات آبان ۹۸ همچنان در حافظه جمعی مانده است. بنابراین اعلام «عدم افزایش»، فراتر از محاسبه اقتصادی، یک محاسبه امنیتی و اجتماعی است.
قیمت بنزین فقط مقدمه است. نکته کلیدی در عبارت احدیان نهفته است: «بررسی طرحهایی بدون افزایش قیمت بنزین». یعنی دولت با مسئله کمبود و مدیریت مصرف درگیر است، اما به دنبال راهحلی غیرسقفی میگردد. کارت سوخت، سهمیههای پلکانی، طرحهای تشویقی و حتی مالیات بر سوخت سنگین، از گزینههاییاند که میتوانند بدون دستکاری قیمت، مصرف را کنترل کنند.
آیا این پایان راه است؟ این تصمیم میتواند مقدمهای برای اصلاح ساختاری یارانه پنهان باشد؛ یارانهای که به گفته کارشناسان سالانه صدها هزار میلیارد تومان بار دوش دولت میگذارد. اما هر طرحی باید از فیلتر مجلس و همراهی اجتماعی عبور کند. در نهایت، بنزین ارزان باقی میماند، اما سؤال بزرگ این است: هزینه این ارزانی را چه کسی میپردازد؟.
🔗 لینک کوتاه این خبر: